De Koningin bezoekt Zeeland

1. Beelden van het bezoek van Koningin Wilhelmina aan de Middelburg en het onder water staande Walcheren.



2. De Koningin in Zeeuws-Vlaanderen


"Wij weten dat het een lange weg is die voor ons ligt en die niet gemakkelijk zal zijn. Maar met de beproefde Zeeuwse taaiheid en volharding zullen wij er komen."

Aldus de Koningin in een toespraak tijdens een bijeenkomst met autoriteiten, illegale strijders en nabestaanden van gefusillerde personen. (Middelburg, 15 en 16 maart 1945)

wilhelmina bezoekt walcheren Bezoek aan Walcheren

Als eerste dorp deed de koningin Serooskerke aan. Ook hier was alleen het centrum droog gebleven na de inundatie. Wilhelmina sprak hier met de 17-jarige Jos de Ligny, die ongezien foto's had weten te maken van een Duitse V-2-lanceerbasis. Met gevaar voor eigen leven had ze de startbanen gefotografeerd en de foto's aan een Britse luchtmachtofficier gegeven. De koningin bedankte haar voor haar verzetsdaad. Na Serooskerke ging de vorstin verder via Oostkapelle naar Domburg. Hier kwam het gevolg tot de ontdekking dat het trapje van de DUKW verloren was gegaan, waardoor Wilhelmina via een ladder het voertuig moest verlaten. Enkele duizenden inwoners van Domburg waren op het koninklijk bezoek afgekomen.
Via de duinen trok het gezelschap vervolgens verder naar Westkapelle. Overal waren daar de gevolgen van het oorlogsgeweld goed zichtbaar. Het landschap van Westkapelle was omgeploegd door de granaten van een Engelse kruiser, waardoor zowel de huizen als de weilanden totaal verwoest waren.
Terwijl de koningin, omringd door de bevolking, zwijgend en in aandacht bij de dijkdoorbraak stond, begon plotseling een oud vrouwtje in Zeeuws kostuum met zwakke stem het Wilhelmus te zingen", vertelt Rutten. "Een korte tijd klonk die eenzame stem alleen, toen begonnen de anderen mee te zingen. Het was een aangrijpende plechtigheid. Nooit klonk mij het Wilhelmus zó als een psalm in de oren als op die tragische plaats in het, door de zeegolven verwoeste landschap."
Na de aangrijpende toer keerde de vorstin aan het begin van de avond terug naar Middelburg. Daar sprak ze vol emotie over haar ervaringen: "Mijn reis door Zeeuws-Vlaanderen en door Walcheren zal steeds behoren tot de grootste belevenissen in mijn leven. Diep ben ik getroffen door het grote leed, dat velen van u hebben meegemaakt en dat gij allen zo moedig weet te dragen."

 

<<< terug